Als je op een woonark woont heb je geluk gehad. Je hebt je eigen zwembad voor de deur, een eeuwig vakantiegevoel en het dagelijkse schouwspel van licht en water. Wat je alleen niet hebt is vaste grond onder de voeten. Als je je eigen groenten wilt verbouwen ben je veroordeeld tot plantenbakken en vele zakken potgrond.

Onze fraaiste bak bevindt zich op grote hoogte. Het is een geïntegreerd onderdeel van de opbouw en het dakterras, een ontwerp van vriend en architect Peter Heideman. Het idee was dat uit de bakken een weelderig groen gordijn zou groeien, met liefst veel bloemen om ons paradijselijke gevoel te vervolmaken. Het heeft niet zo mogen zijn. Wind, kou en meedogenloze zon maken van elke vrolijk aangekocht plantje een compact, defensief struikje. Als de hangerigste hangplant al eens een takje laat  hangen, draait de wind en wordt het dappere takje alsnog teruggelegd. Buiten ons zicht. Al wat rest van de vele bloemen en druiven die ik er heb gepland, is een zielige roos met jaarlijkse vorstschade. In de zomer zaai ik er nu boontjes, courgettes – soms sla – en verder alles wat ik aan zaaisel over heb.

Tot ik dit jaar pompoenen heb gezaaid. Hoe groot mijn vreugde toen de eerste takken met gele bloemen naar beneden reikten en hoe volmaakt mijn geluk toen de eerste vrucht als een gewichtje aan de tak hing, om nooit meer op de plant te kunnen worden teruggeworpen. Aan de andere kant liggen inmiddels nog twee exemplaren op de rand van de bak te rijpen. Een tweede pompoenplant die ik op de steiger heb geplant doet het al net zo goed. Hij heeft zich rond de vele leidingen en kabels geslingerd en hangt nu met bloemen en vruchten vlak boven het water. Bijna zonde om op te eten.

Maar ook dat wordt een feestje: de bovenkant er als een dekseltje afsnijden, pitten eruit, insmeren met olijfolie en een gedroogd Spaans pepertje, heel even voorbakken en dan vullen met halfgekookte jonge aardappeltjes, een zachte kaas, eventueel wat in stukjes gesneden zwarte olijven of  zongedroogde tomaten en veel verse kruiden. Met het dekseltje erop kan de pompoen dan terug in de oven en daarna zo op tafel.  Bij het opscheppen niet vergeten het pompoenvlees er mee uit te lepelen.

Die kruiden? Ja, die zou ik bijna vergeten, maar die komen ook van het dak en de steiger. Net als tomaten, snijbieten, boontjes, prei, sla, rucola. In de vroege zomer bessen en frambozen en in de winter bloemkool en paarse boerenkool. Uiteindelijk is het ook op woelige baren goed moestuinieren. 

Recent Projects