Juli: Tuinbonen

IMG_2433In de dop, van oorsprong

Tuinbonen, dikke duimen, boeren boxen, labbonen of Roomse bonen behoren tot de familie van de vlinderbloemigen. In het Middellandse Zeegebied werden de toen nog kleinere zaden in 6000 voor Chr. al gegeten. De oudste zaden zijn bij Nazareth tijdens archeologische opgravingen gevonden.

Op het land

Zittend op een omgekeerd kratje fust, zon op de kop en maar tuinbonen trekken. 12 kilo gaat er in een hoge kist; vol, volgende. Op de kopakker staat een pallet, waarop de kisten als een LEGO toren in elkaar grijpen. 5 stapels, maximaal 9 hoog en dan behendig de paletdrager, die achter de trekker hangt, onder de palet steken. Over het kavelpad naar de koelcel rijden en de bestellingen klaarzetten. Vaak worden tuinbonen nog tegen de winter gezaaid, voor een sterke plant, weerbaar tegen de zwarte bonenluis en voor een vroege oogst. Alleen bij strenge vorst vriezen ze kapot. Al in de bloemen ligt de tuinbonensmaak verscholen en ook de jonge toppen van het blad zijn eetbaar. Door het koude voorjaar blijft de groei achter. De teler besluit rond midzomer toch al een paar kisten jong te plukken.

Op de markt

Op de kraam een peul openen om de klanten te laten zien, hoe klein de boontjes nog zijn. Sport om ze te overtuigen dat ze ook met peul en al eetbaar zijn. De markt er na worden de positieve ervaringen uit de keuken gedeeld. Begin juli 8 kisten aan handel, even de handen door een zee van peulen laten gaan. Een geopende peul huist 4-5 boontjes, perfect ingebed in een donzig dekentje. Er zijn mensen die voor het eerst verse tuinbonen kopen. Na een paar uur is er nog 69 van de 96 kilo. Het is heet, de markt valt stil, 12 kilo blijft over. De peulen van “Drie keer wit” zijn klein en gedrongen en staan bol van de boontjes. Vorig jaar de vraag van een klant naar het ras, omdat die van haar het niet deden in de Moestuin en deze zo lekker zijn. Dit jaar doen de planten het geweldig op haar tuin. Omdat ze al zijn leeg geplukt, koopt ze een kilo. Een markt later, slaat ze een voorraad in om te kunnen invriezen.

In de keuken

De eeuwige vraag: hoeveel blijft er na het doppen over? Van 2 kilo ongedopt gewicht, ongeveer 500 gram enkel gedopte boontjes. Direct in zout water leggen tegen bruinkleurig. Deze zijn mals genoeg om het buitenste grijsgroene vliesje er om te laten. Met name de vijftigplussers vragen nog om bonenkruid, een klassieke combinatie om de bonen mee te koken. Als het lukt om heel jonge peulen te krijgen, dan volstaat het, eventueel na verwijderen van de grove zijnaad, ze in drieën te snijden, ze met knoflook en een bosuitje te smoren en te eten met een dot Griekse yoghurt en dille. Met het geduld en de wens ze te doppen, zijn deze ukken zelfs rauw te verorberen met olijfolie en oude schapenkaas. Anders heel kort blancheren of stomen, met een scheut melk blijven de bonen blank. Heerlijk in een warm jasje van ricotta, knoflook, olijfolie en munt geserveerd met een mooie pasta. Of gepureerd met knoflook, citroensap, olijfolie en dille op een stuk knapperig brood. Wat later in het seizoen, versterkt het typisch lichte bittertje. Tegen eind juli wordt er vooral dubbel gedopt. Enkel gedopt en gegaard, is het boontje zo uit het hulsje te drukken. Alleen al de moeite voor de fantastische helder groene kleur en bovenal voor de onovertroffen smaak.

MijkeFloor van Waesberge
mijxiemaal.blogspot.nl
Twitter: @mijkefloor

VariatieKeuken @Twitter

'Supermarkten misleiden consumenten met mager gehakt' nu.nl/eten-en-drinke… via @NUnl

Beantwoorden · Retweeten · Toevoegen aan favorieten